เด็กและความเศร้าโศก

อายุ 2 ถึง 7 ปี

เด็ก ๆ ในกลุ่มวัยนี้เริ่มเข้าใจความตายว่าเป็นเหตุการณ์ถาวร พวกเขาอาจมองว่าความตายเป็นภัยคุกคามต่อความปลอดภัยส่วนบุคคลมากกว่า พัฒนาความกลัวต่อความตาย หรือใช้พฤติกรรม "ป้องกัน" เพื่อ "ปกป้อง" ตนเองจากความตาย เช่น การเข้าข้างคนที่คิดว่าจะปกป้องตนเองได้ หรือมุ่งเน้นที่การ "กล้าหาญ" หรือ "เป็นคนดี" บางคนอาจเพียงแค่ถอนตัวออกจากสังคมและ/หรืออารมณ์จากผู้อื่น อาการอาจรวมถึงปัญหาในการจดจ่อกับการเรียน ปฏิบัติตามคำสั่งได้ยาก และทำกิจกรรมประจำวันได้ยาก

อายุ 7 ถึง 12 ปี

เด็ก ๆ ในกลุ่มวัยนี้เริ่มเข้าใจความตายว่าเป็นเหตุการณ์ถาวร พวกเขาอาจมองว่าความตายเป็นภัยคุกคามต่อความปลอดภัยส่วนบุคคลมากกว่า พัฒนาความกลัวต่อความตาย หรือใช้พฤติกรรม "ป้องกัน" เพื่อ "ปกป้อง" ตนเองจากความตาย เช่น การเข้าข้างคนที่คิดว่าจะปกป้องตนเองได้ หรือมุ่งเน้นที่การ "กล้าหาญ" หรือ "เป็นคนดี" บางคนอาจเพียงแค่ถอนตัวออกจากสังคมและ/หรืออารมณ์จากผู้อื่น อาการอาจรวมถึงปัญหาในการจดจ่อกับการเรียน ปฏิบัติตามคำสั่งได้ยาก และทำกิจกรรมประจำวันได้ยาก

วัยรุ่น

วัยรุ่นเข้าใจและรับรู้ถึงความตายในลักษณะเดียวกันกับผู้ใหญ่ แต่พวกเขาอาจแสดงความเศร้าโศกแตกต่างกันออกไป พวกเขาอาจมีปฏิกิริยาที่รุนแรงกว่า หรือมีพฤติกรรมเสี่ยงเพื่อพยายาม “ต่อต้าน” ความตาย การขับรถโดยประมาท การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ การใช้ยาเสพติดผิดกฎหมาย หรือการมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน อาจเป็นการแสดงออกถึงความวิตกกังวลและความรู้สึกเศร้าโศกทั้งหมด

วัยรุ่นรับมือกับการสูญเสีย

วัยรุ่นที่มีปัญหากับการจัดการกับการสูญเสียของตนเองอาจเกิดความคิดที่จะฆ่าตัวตายได้ สัญญาณเตือนการฆ่าตัวตายในเด็กและวัยรุ่นอาจรวมถึงความกังวลเกี่ยวกับความตาย การคิดหรือพูดถึงการฆ่าตัวตายอย่างเปิดเผย หรือการมอบสิ่งของให้ผู้อื่น ผู้ปกครองของวัยรุ่นที่สูญเสียคนที่รักควรตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของบุตรหลาน และควรขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญทันทีหากรู้สึกว่าบุตรหลานอาจตกอยู่ในอันตราย